Malownicza wieś na Kaszubach

 Wdzydze Tucholskie (Rëbôczi)

Malownicza wieś na Kaszubach

Wdzydze Tucholskie (kaszub. Rëbôczi, dawniej Rybaki) to urokliwa kaszubska wieś położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, na terenie gminy Karsin. Miejscowość leży nad jeziorem Wdzydze, w samym sercu Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego – jednego z najpiękniejszych i najbardziej naturalnych obszarów Kaszub.

To miejsce zachwyca spokojem, sielskim klimatem i bliskością przyrody, zachowując charakter dawnej rybackiej osady. Nazwa „Tucholskie” nawiązuje do historycznej przynależności tych terenów do starostwa w Tucholi. Dziś Wdzydze Tucholskie są chętnie wybierane przez osoby szukające wypoczynku z dala od miast, w otoczeniu jezior i lasów.

 Jezioro Wdzydze – „kaszubskie morze”

Wdzydze Tucholskie położone są na wysokim brzegu jeziora Wdzydze, jednego z największych jezior Pojezierza Kaszubskiego, często nazywanego przez turystów „kaszubskim morzem”. Rozległa tafla wody, liczne zatoki i wyspy tworzą wyjątkowy krajobraz, który zachwyca o każdej porze roku.

Jezioro Wdzydze to idealne miejsce na:

• spływy kajakowe i wycieczki wodne,

• kąpiele i wypoczynek nad wodą,

• wędkowanie,

• rejsy statkiem i żeglarstwo,

• podziwianie spektakularnych zachodów słońca.

 Wdzydzki Park Krajobrazowy i Bory Tucholskie

Okoliczne tereny to prawdziwy raj dla miłośników natury. Wdzydzki Park Krajobrazowy oraz pobliskie Bory Tucholskie oferują:

• rozległe lasy sosnowe,

• czyste powietrze,

• liczne szlaki piesze i rowerowe,

• ciszę i kontakt z przyrodą.

To doskonałe warunki zarówno do aktywnego wypoczynku, jak i do wyciszenia, spacerów oraz rodzinnych wycieczek.

 Tradycja i kultura Kaszub

Wdzydze Tucholskie są również miejscem, gdzie wciąż żywa jest kaszubska tradycja i kultura. W okolicy można spotkać ślady dawnego życia rybackiego, regionalnej architektury oraz lokalnego rękodzieła.

W pobliżu, pomiędzy jeziorkiem Pomarczyn a brzegiem jeziora Wdzydze, znajduje się odtworzona kaszubska checz zrębowa artystów Nałęcz-Jaweckich – wyjątkowe miejsce łączące sztukę, naturę i lokalne dziedzictwo.

 Idealne miejsce na wypoczynek

Wdzydze Tucholskie to miejscowość, która doskonale sprawdza się jako kierunek:

• rodzinnych wakacji z dziećmi,

• zielonych szkół i wyjazdów edukacyjnych,

• wyjazdów integracyjnych,

• spokojnych pobytów we dwoje lub solo.

Cicha okolica, brak masowej turystyki i bliskość natury sprawiają, że jest to idealne miejsce na noclegi na Kaszubach, wypoczynek w domkach lub pobyty grupowe.

 Dlaczego warto odwiedzić Wdzydze Tucholskie?

• bliskość jeziora Wdzydze i terenów chronionych,

• wyjątkowy krajobraz i czysta przyroda,

• bogactwo kaszubskiej kultury i tradycji,

• doskonałe warunki do wypoczynku aktywnego i spokojnego,

• idealna baza wypadowa do odkrywania Kaszub.

Wdzydze Tucholskie to miejsce, gdzie natura, tradycja i przestrzeń do odpoczynku tworzą harmonijną całość. Idealne zarówno dla rodzin z dziećmi, jak i dla osób, które chcą zwolnić tempo, odetchnąć świeżym powietrzem i naprawdę odpocząć.

„Legenda o Wdzydzanie”

… Dawno, dawno temu, na wyspie, która kiedyś znajdowała się na środku niedużego jeziorka, stał sobie zamek. Panem który mieszkał w nim był król Sorka. To co uwielbiał robić król, to polować w okolicznych lasach i kniejach. Pewnego razu zdarzyło się w czasie polowania, że samotnie zapędziwszy się za jeleniem  znalazł się nad brzegiem swojego jeziora. Wówczas to, po raz pierwszy zobaczył rusałkę – o której wiadomo było, że żyje w jeziorze. Mówiono na nią  Wdzydzana. Ledwie na nią spojrzał – zaraz znikła, jakby zapadła się pod ziemie.

Ale to jedno spojrzenie wystarczyło; Król Sorka nie mógł o niej zapomnieć. Zwołał poddanych – a był to lud, podobnie jak on sam, mocarny – kaszubskich stolemów i kazał im kopać tam, gdzie brzeg ukrył Wdzydzanę. Dniami i nocami pracowali kopacze, a rowy drążone przez ich łopaty zalewała woda. Choć kształt jeziora się zmieniał, rusałki jednak nie było. Pokazała się ponownie królowi dopiero w jakiś czas potem. Znowu na brzegu jeziora, ale w zupełnie innym miejscu. I znowu znikła, jakby się ziemia pod nią rozstąpiła. Poddani króla Sorki, na jego rozkaz, zaczęli teraz kopać w tym nowym miejscu, w głąb lądu . Wdzydzany wciąż jednak nie było. I znowu minęło wiele dni nim król ją ujrzał – jeszcze gdzie indziej. A potem jeszcze gdzie indziej… . Wszędzie, gdzie mu się ukazywała wkraczali kopacze.

Wody jeziora rozlewały się ich śladem coraz szerzej, przybierało ono coraz bardziej niezwykły kształt. Dopiero na łożu śmierci Sorka zrozumiał, że życie strawił w pogoni za złudą . Zostało jednak po nim jezioro, które stworzył w poszukiwaniu szczęścia .Rozlegle i piękne, o niezwykłym kształcie, dla upamiętnienia dziwnej historii jego miłości nazwane od imienia rusałki – WDZYDZE. A jak powiadają ludzie, nadal ukazuje się ona niektórym młodzieńcom.

"Smaczne i różnorodne śniadanie"