Rëbôczi – WDZYDZE TUCHOLSKIE

Malownicza wieś na Kaszubach

Wdzydze Tucholskie – malownicza wieś na Kaszubach

Wdzydze Tucholskie (kaszub. Rëbôczi) to urokliwa kaszubska wieś położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, na terenie gminy Karsin. Osada rozciąga się nad malowniczym jeziorem Wdzydze, w samym sercu Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego, jednej z najbardziej atrakcyjnych przyrodniczo części Kaszub.

To wyjątkowe miejsce zachwyca spokojem, sielskim klimatem i zachowanym charakterem dawnej rybackiej osady. Znane jest również pod nazwą Rybaki, a określenie „Tucholskie” wywodzi się od historycznej przynależności do starostwa w Tucholi. Dziś Wdzydze Tucholskie są popularnym kierunkiem dla osób poszukujących wypoczynku na Kaszubach, blisko przyrody, z dala od zgiełku miast.

Jezioro Wdzydze i park krajobrazowy
Wdzydze Tucholskie leżą na wysokim brzegu nad jednym z największych jezior Pojezierza Kaszubskiego – jeziorem Wdzydze, często nazywanym przez turystów „kaszubskim morzem”. To idealne miejsce na spływy kajakowe, wędkowanie, kąpiele oraz podziwianie spektakularnych zachodów słońca z widokiem na wyspy jeziora Wdzydze. Okoliczne lasy Borów Tucholskich i sieć szlaków pieszo-rowerowych oferują niezliczone możliwości aktywnego wypoczynku.

Wdzydze są również skarbnicą dziedzictwa kulturowego. Między niewielkim jeziorkiem Pomarczyn a brzegiem Wdzydz można zobaczyć odtworzoną kaszubską checz zrębową artystów Nałęcz-Jaweckich – miejsce spotkań sztuki, natury i lokalnej tradycji.

Dlaczego warto odwiedzić Wdzydze Tucholskie?
Bliskość jeziora Wdzydze i terenów chronionych,

Bogactwo kaszubskiej kultury, folkloru i kuchni,

Idealne warunki na zielone szkoły, wyjazdy integracyjne i rodzinny wypoczynek,

Dostęp do atrakcji wodnych: kajaki, rejsy statkiem, żeglarstwo,

Cicha, spokojna okolica – idealna do relaksu w domkach na Kaszubach lub w agroturystyce.

Wdzydze Tucholskie to wieś, która łączy w sobie naturę, tradycję i przestrzeń do odpoczynku – idealna zarówno dla rodzin z dziećmi, jak i dla osób pragnących zaszyć się na Kaszubach, oderwać od codzienności i odetchnąć świeżym powietrzem.

„Legenda o Wdzydzanie”

… Dawno, dawno temu, na wyspie, która kiedyś znajdowała się na środku niedużego jeziorka, stał sobie zamek. Panem który mieszkał w nim był król Sorka. To co uwielbiał robić król, to polować w okolicznych lasach i kniejach. Pewnego razu zdarzyło się w czasie polowania, że samotnie zapędziwszy się za jeleniem  znalazł się nad brzegiem swojego jeziora. Wówczas to, po raz pierwszy zobaczył rusałkę – o której wiadomo było, że żyje w jeziorze. Mówiono na nią  Wdzydzana. Ledwie na nią spojrzał – zaraz znikła, jakby zapadła się pod ziemie.

Ale to jedno spojrzenie wystarczyło; Król Sorka nie mógł o niej zapomnieć. Zwołał poddanych – a był to lud, podobnie jak on sam, mocarny – kaszubskich stolemów i kazał im kopać tam, gdzie brzeg ukrył Wdzydzanę. Dniami i nocami pracowali kopacze, a rowy drążone przez ich łopaty zalewała woda. Choć kształt jeziora się zmieniał, rusałki jednak nie było. Pokazała się ponownie królowi dopiero w jakiś czas potem. Znowu na brzegu jeziora, ale w zupełnie innym miejscu. I znowu znikła, jakby się ziemia pod nią rozstąpiła. Poddani króla Sorki, na jego rozkaz, zaczęli teraz kopać w tym nowym miejscu, w głąb lądu . Wdzydzany wciąż jednak nie było. I znowu minęło wiele dni nim król ją ujrzał – jeszcze gdzie indziej. A potem jeszcze gdzie indziej… . Wszędzie, gdzie mu się ukazywała wkraczali kopacze.

Wody jeziora rozlewały się ich śladem coraz szerzej, przybierało ono coraz bardziej niezwykły kształt. Dopiero na łożu śmierci Sorka zrozumiał, że życie strawił w pogoni za złudą . Zostało jednak po nim jezioro, które stworzył w poszukiwaniu szczęścia .Rozlegle i piękne, o niezwykłym kształcie, dla upamiętnienia dziwnej historii jego miłości nazwane od imienia rusałki – WDZYDZE. A jak powiadają ludzie, nadal ukazuje się ona niektórym młodzieńcom.

"Smaczne i różnorodne śniadanie"